Home     Foto's per   Weekend    Raceklasse        Contact    Links    Vakantie & Overige

Dag naar Terezin (Theresienstadt) Kleine Vesting (Gestapo Gevangenis)  - 03-08-2009

Omgeving met de kleine vesting waar de strafgevangenis van de Gestapo in zat

De nationale begraafplaats,

werd aangelegd gelijk na de oorlog.

Op de begraafplaats liggen 2.386

graven en een massagraf waar

ongeveer 10.000 doden liggen.

601 lichamen komen uit de

massagraven uit de kleine vesting.

De 52 lichamen van de

groepsexecutie van 3 Mei 1945

liggen hier ook.

De urnen waar as in zit van

slachtoffers van de tyfusepidemie

zijn ook van het crematorium naar

hier verplaatst. Samen met de

slachtoffers van het werkkamp bij

Littomerice. In 1958 werd bij

bouwwerkzaamheden vlakbij

Litomerice nog een massagraf

gevonden. Het bleek te gaan om as

van urnen die de duitsers in

November 1944 vernietigd hadden.

Voorkant van de kleine vesting.

De bouw van het fort begon in

1780 en duurde tot 1790.

Het fort werd gebouwd in opdracht

Oostenrijk-Hongaarse rijk en is

vernoemd naar de keizerin

Maria Theresa.

Gelijk met het fort werd de

vestingstad gebouwd, dat deel

word de grote vesting genoemd.

De kleine vesting werd in de tweede

helft de 19de eeuw al gebruikt als

een gevangenis.

Tijdens de eerste wereld oorlog

deed het kleine fort dienst als

krijgsgevangenkamp.

Op 10 Juni 1940 nam de Gestapo

het bevel over.

In het begin werden vooral

verzetsstrijders in het

fort gevangen gehouden

Vanaf November 1941 werd de grote

vesting gebruikt als een getto voor

gedeporteerde joden.

Daarmee was Terezin een

concentratie kamp geworden.

Terezin was vooral een

doorgangkamp voor joden die naar

de vernietigingskampen in het

oosten gestuurd werden.

In de zomer van 1942 werd de niet-

joodse bevolking uit Terezin

weggestuurd.

De ingang van de kleine vesting.

De joden die in de grote vesting

verbleven en zich niet aan de

regels hield en of zich verzetten tegen

 de duitsers, werden ook naar

de kleine vesting gestuurd.

In de getto in de grote vesting

waren de leefomstandigheden

al slecht, in de kleine vesting

was het leven nog slechter.

De binnenplaats van de kleine

vesting.

Hofje waar de commandopost van de kampleiding gevestigd was, samen met de aanmeldingsruimte,

het wachtlokaal en het kledingmagazijn.

Aanmeldingsruimte

(Geschaftszimmer)

Hier werden de gevangen

 geregistreerd.

Het wachtlokaal (Wachstube)

Op deze plaats werd de post

gecensureerd en werden de

gevangenen verhoord.

Rechts er naast was het kantoor

van de gevangeniscommandant.

Binnenkant van het wachtlokaal.

Kledingmagazijn (Kammer)

Hier moesten de gevangenen na

aankomst hun burgerkleding

verruilen voor uniformen van de door

de duitsers verslagen legers.

Binnen in het kledingmagazijn.

De poort naar hof 1.

Het opschrift "Arbeit macht frei"

was typerend voor de meeste

naziconcentratiekampen,

maar niet gebruikelijk in

strafgevangenissen van

de Gestapo.

Gedenkplaat bij de ingang naar

hof 1.

De plaat is geschonken door

de ambassade van Israel.

Hof 1

Het hof is verdeeld in de celblokken

A en B, bestaande uit 17 groepscellen

en 20 cellen voor eenzame opsluiting.

Dit hof werd door 1500 gevangenen

gedeeld.

Achterkant van de toegangspoort

 naar hof 1.

Het grote gebouw achter de poort

is het Herenhuis.

60 tot 90 gevangenen samengeperst.

Er waren aparte cellen voor burgers

van de toenmalige Sovjet-Unie en

aparte cellen voor joden die

gearresteerd waren in de Joodse

Getto.

Van alle gevangenen werden deze

twee groepen het slechts

behandeld.

Ingang van de behandelkamer en de kamer zelf. Hier werden de zieke gevangenen

voor zo ver als mogelijk behandeld.

Omdat de gebouwen in de vesting

oud zijn, zitten er veel scheuren en

gaten in de muren.

Op die plekken maken vogels

nu hun nesten.

Dus op de plek waar eerst

gevangenen onmenselijk behandeld

werden, zie je dit en hoor je

jonge vogeltje roepen.

De cellenblokken.

Links is een gele muur te zien.

Bijna op de rechtse hoek is de

bel te zien die gebruikt werd

om de gevangenen uit de cellen

te halen.

Op deze plek werden ook

de appels gehouden.

Hier is nog een keer de bel te zien.

Bovenop het gebouw recht vooruit

is ook het hoge hek te zien dat

moest voorkomen dat gevangenen

via die kant ontsnapten.

En als je geen gat of scheur kan vinden

bouw je een nest tegen de muur.

Gang met de isoleercellen.

Gevangenen die hier zaten waren

van de andere gescheiden vanwege

een zwaarder strafregime of omdat

ze werden verhoord, terwijl andere

daar hun executie

moesten afwachten.

Wasruimte in een cellenblok.

Zicht vanuit een van de groepscellen.

Het waslokaal.

De deur rechts achter in leid

naar de ontluizingkamer.

De ingang van de ziekenzaal en de zaal. De zieken werden verpleegd door artsen

uit de gelederen van de gevangenen.

De gang die loopt naar het ziekenblok

en het mortuarium.

De gang loopt door een van de oude

muren van de vesting.

Hierdoor is ook te zien hoe dik

die muren zijn.

De oude verdedigingsmuren van de

vesting.

Door dat de gevangenis in een

vesting zat was ontsnappen zo goed

als onmogelijk.

Het ziekenblok.

Aan het eind van de oorlog stierven

hier honderden gevangen aan de

vlekkentyfus.

In het jaar 1944 werd hier tijdelijk

de vrouwenafdeling ondergebracht.

De onderaardse verbindingsgang.

Deze tunnel is een onderdeel van de

oorspronkelijke verdedigingswerken.

Tijdens de oorlog werd er geen

gebruik van gemaakt.

De verdedigingsmuren aan

het eind van de gang.

In de gracht van de vesting lag

de schietbaan.

Vanaf 1943 voerden de nazi's

executies uit op de plek.

Zonder enkele vorm van proces

werden hier 250 to 300 gevangen

gefusilleerd.

De plek waar de schutters

lagen om te oefenen op de

schietbaan.

De grootste groepsexecutie

vond plaats op 2 Mei 1945;

52 personen vonden daarbij

de dood, merendeels leden

van verzetsgroepen.

De galg werd eenmaal gebruikt

voor de executie van drie gevangen.

Door de vesting loopt een slootje, en in het gras naast het slootje zat dit beest in de zon.

De poort des doods, waardoor de gevangenen naar de plaats van terechtstelling werden gebracht.

Hier lag een massagraf dat aan het

eind van de oorlog gebruikt werd.

In de zomer van 1945 werden hier

601 doden geexhumeerd.

De stoffelijke resten werden op

de Nationale Begraafplaats

begraven.

Het waterbassin werd in 1942

aangelegd als waterreservoir voor

brandbestrijding, maar werd door

de gezinnen van het

bewakingspersoneel als zwembad

gebruikt.

Studenten uit Roudnice en Joodse

gevangenen moesten het aanleggen

en werden daarbij zwaar

mishandeld of vermoord.

Het herenhuis.

Hier woonde de kampcommandant

en enkele bewakers met hun

gezinnen.

Nu bevinden zich hier de kantoren

van het museumpersoneel.

Gebouw waar de bioscoop in

gevestigd is.

Nog een keer het herenhuis.

Nog een keer het gebouw waar de

bioscoop in zit.

en was bestemd voor het

bewakingspersoneel.

De ingang naar hof 4.

Gedenkteken in hof 4.

Op de staande steen staan de

kampen waar joden vanuit Terezin

naar toe getransporteerd werden.

In de commandopost van hof 4 is

aarde te bezichtigen van de

vernietigingskampen waar de

gevangenen van Terezin heen

werden gestuurd.

Hof 4.

In 1943 werd met de bouw ervan

begonnen.

De eerste gevangenen

kwamen hier in de herfst van 1944.

In de periode van herfst 1944 en

de bevrijding op 8 Mei 1945 stierven

hier 3.000 mensen een

ellendige dood.

Links het blok met de groepscellen,

rechts het blok met de isoleercellen.

In de groepscellen werden tussen

400 en 600 mensen opgesloten.

Op de foto's is niet goed te zien

hoe klein de cellen eigenlijk

zijn.

In de cellen zaten ook maar 2 wc's

en 7 wasbakken, wat ook erg

weinig is op die grote aantallen.

Nog een keer hof 4, de foto is genomen in de richting van de ingang met daarboven de wachttoren.

De groepscellen aan het eind van het hof. Deze zijn kleiner als de andere groepscellen.

De plaats waar executies plaats

vonden. Deze plaats was ter

afschrikking van de gevangenen.

Na een mislukte ontsnappingspoging

van drie gevangenen in Maart 1945

werd een van hen meteen opgepakt

en vervolgens, tezamen met twee

willekeurig uitgekozen mannen en

een vrouw, hier doodgeschoten.

De twee andere werden later

opgepakt en voor de cellen in hof 1

gestenigd.

Een isoleercel van hof 4.

In 1945 werden de isoleercellen

als groepcellen gebruikt.

Gang met de isoleercellen.

Na de bevrijding van het kamp

werden de duitsers, die nog

aanwezig waren, hier opgesloten

in afwachting van de rechtszaken

die na de oorlog plaats vonden.

In de kazernes van de SS was een

bewakingseenheid gedetacheerd

bestaande uit 120SSers.

Tegenwoordig bevindt zich hier

de permanente expositie en

tentoonstellingsruimte.

Nog een keer het herenhuis.

Hof 3 was sinds Juni 1942 alleen

bestemd voor vrouwen.

In 1944 werden hier tijdelijk de

gevangenen van het eerste

werktransport naar het

concentratiekamp Litomerice

ondergebracht.

Tot slot nog een keer hof 3.

Terug naar

Vakantie & Overige