| Het Parque Francisco Cantón
is het centrale park
van Valladolid.
Door Valladolid loopt van
noord naar zuid de
Carretera Federal 295, deze
loopt van Rio Lagartos
naar Felipe Carrillo Puerto.
En van west naar oost loopt
de Carretera Federal
180, deze loopt van Merida
naar Cancun.
Op het kruispunt van deze
hoofdwegen ligt het park,
in het centrum van
Valladolid. |
| |
|
|
Aan de oostkant
van het park ligt het stadhuis
van Valladolid.
Het gebouw heet
het Palacio Municipal en is te zien
op de foto hier
naast.
Omdat iets meer
als een week hier voor de Mexicanen
hun
Onafhankelijkheidsdag gevierd hebben zijn nog
veel gebouwen en
parken versierd. |
| |
|
|
De Carretera
Federal 180 in westelijke richting.
Deze weg loopt
dus vanaf Valladolid door naar
Merida, en is
een van de hoofdwegen in het
noordelijke
deel van Yucatan.
Deze weg loopt
ook langs Chichen Itza.
Er is ook een
Carretera Federal 180D die evenwijdig
loopt aan de
180, maar iets noordelijker ligt, dat
is een tolweg. |
| |
|
|
Naast het park aan
de zuidkant ligt
de Iglesia San
Servacio.
Dat is de kerk met
de twee hoge torens.
In 1545 wijdde
pater Francisco Hernández hier al
een kerkje in, de
kathedraal in deze vorm
dateert uit 1706. |
| |
|
|
In het gele
gebouw zat het restaurant waar
we wat konden
drinken.
De gebouwen er
naast zijn geverfd in een
koloniale
kleur, hoe oud de gebouwen zijn weet
ik niet, maar
het ziet er wel mooi uit. |
| |
|
|
Het park zelf ziet
er ook mooi en
goed onderhouden
uit. |
| |
|
|
In het park
staan veel bankjes waar in de
avond de lokale
bevolking bij elkaar komt. |
| |
|
|
In het park staan
veel van deze s gevormde stoelen.
Vrouwen zonder een
relatie gaan op zondag
op een van de
stoelen zitten met
een roos in hun
haar of een hoofddoek om.
Als er een vrije
man aan komt die interesse heeft in
de vrouw gaat hij
in de andere stoel zitten
en beginnen ze een
gesprek.
Vind de vrouw de
man leuk en wil ze hem beter
leren kennen, dan
laat ze haar hoofddoek zakken
of legt de roos op
haar schoot. |
| |
|
|
Als een van
beide de ander toch niet leuk genoeg
vind staat die
geen op en kan zo weg lopen.
De andere
persoon zal dan ook op staan en weglopen
en op die
manier lopen ze van elkaar weg. |
| |
|
|
In het midden van
het park ligt een fontein,
met er om heen een
cirkel van witte bankjes. |
| |
|
|
Nog een keer de
fontein is het midden van het park. |
| |
|
|
Een van de bomen
in het park.
Het witte op het
onderste deel van de boom
is een soort kalk
wat er op geverfd wordt om de
boom te beschermen
tegen termieten. |
| |
|
|
Op lantaren
palen hangen nog de versieringen
van de
Onafhankelijkheidsdag.
Ook de huizen
aan deze kant zijn weer in een
koloniale kleur
geverfd. |
| |
|
|
Het Palacio
Municipal, ook op dit gebouw
hangt de
versiering nog. |
| |
|
|
Het gele gebouw
is het restaurant waar we wat
gedronken
hebben, en rechts is nog een stuk
van de kerk te
zien. |
| |
|
|
Het Palacio
Municipal heeft een overdekt gedeelte
aan de straatkant.
Het zorgt er voor
dat je overdag ook in de
schaduw kan lopen
terwijl de zon schijnt.
Wat met de
temperaturen in Mexico handig is. |
| |
|
|
|
|
De Carretera
Federal 180.
Valladolid is
gebouwd op de resten van de oude
Maya nederzetting
Zaci.
Na een strijd van
twee jaar lukte de Spanjaarden
het om de Zaci te
veroveren op de Maya's.
In 1544 begonnen
de Spanjaarden met de
bouw van
Valladolid, die genoemd is naar
de stad die toen
in Spanje de hoofdstad was, en
ook Valladolid
heet. |
| |
|
|
Het stadhuis
van Valladolid, het Palacio Municipal,
is gratis te
bezoeken.
Het is een van
de gebouwen rond het park dat nog
uit de Spaanse
tijd komt.
Dit is de trap
naar de tweede verdieping, waar een
lange gang zit.
Aan die gang
zitten een aantal balkons waar je een
mooi uitzicht
hebt op het park
en de gebouwen
naast het park. |
| |
|
|
In de gang met de
balkons hangen ook vier
grote schilderijen
van de kunstenaar Manuel
Lizama Salazar.
De schilderijen
geven het roerige verleden van
Valladolid weer.
|
| |
|
|
Uitzicht vanaf
het Palacio Municipal over het park. |
| |
|
|
De Iglesia San
Servacio gezien vanuit het
Palacio Municipal.
Naast de kerk zijn
ook de koloniale gebouwen
te zien waar nu
winkeltjes en restaurants in zitten. |
| |
|
|
Nog een keer
het park gezien vanuit
het stadhuis. |
| |
|
|
Nog een keer het
wapen van de stad Valladolid.
Deze keer in
kleur. |
| |
|
|
Dit is het
pleintje wat achter het stadhuis ligt.
ik weet niet of
het bij het stadhuis hoort, maar
het ziet er wel
mooi en verzorgd uit. |
| |
|
|
Het overdekte
gedeelte van het stadhuis
op het
straatniveau. |
| |
|
|
De hoek van de
Carretera Federal 180 en de
Carretera
Federal 295.
Links is het
Palacio Municipal te zien. |
| |
|
|
De Iglesia San
Servacio.
Deze kerk is
gebouwd in 1706.
Op deze plek stond
al een kerkje, in 1545 werd
hier de eerste
kerk ingewijd. |
| |
|
|
Een van de twee
torens van de kerk. |
| |
|
|
De Carretera
Federal 180 en het Parque
Francisco Cantón
gezien vanaf het
restaurant waar we
zaten om wat te drinken. |
| |
|
|
Nog een keer
het Parque Francisco Cantón.
Op veel van de
lantarenpalen hangen de versieringen
nog van die
viering van Onafhankelijkheidsdag. |
| |
|
|
Een blik in de
Carretera Federal 295,
met links het park
en rechts het stadhuis. |
| |
|
|
Voor het
restaurant ligt een arcade waar
het terras
onder ligt.
Het ziet er
mooi uit en je kan in de schaduw zitten,
wat met de
temperaturen in Mexico geen
overbodige luxe
is. |
| |
|
|
Het stadhuis van
Valladolid, het Palacio Municipal.
Inmiddels was het
ook bewolkt geworden en toen
we hier weer weg
gingen begon het ook te regenen. |
| |
|
|
Nog een keer de
Carretera Federal 295.
Links is bij de
uitgang van het park ook een stoplicht
te zien voor
een voetgangersoversteekplaats. |
| |
|
|
Normaal zou een
stoplicht niet iets bijzonder zijn.
Alleen geven deze
stoplichten aan hoelang het nog
duurt voor ze op
rood springen.
In dit geval nog
zeven seconden.
Dit was ook de
laatste foto van het korte
bezoek aan
Valladolid en daarmee ook de laatste
van deze dag.
Het was zeker een
mooie dag met het bezoek
aan Chichen Itza
hoogte punt. |
| |
|
