Home     Foto's per   Weekend    Raceklasse        Contact    Links    Vakantie & Overige

 

Vakantie 2011 Gran Canaria - 17 Augustus 2011 - Rondreis over Gran Canaria

 

Op deze dag heb ik een rondreis gemaakt over Gran Canaria.

 

Eerste stop - Guayadeque

 

Het dorpje Guayadeque ligt in de Barranco de

Guayadeque (de kloof van Guayadeque).

Op deze plek zijn resten gevonden van de eerste

bewoners van Gran Canaria.

Deze bewoners werden Guanchen genoemd,

wat vertaald kan worden als "een volk".

Het beeld op de foto stelt een mannelijke Guanchen

voor.

 

Er is niet veel bekent over de afkomst van

de Guanchen en wanneer ze aankwamen

op Gran Canaria.

Wel weet men dat ze veel in grotten woonden,

deze komen veel voor in de regio of werden

uitgehouwen in de rotsen.

Ze leefden in stamverband met een hoofdman.

Het beeld op de foto stelt een vrouw voor

van het Guanchen volk.

 

 

Het dorp heeft ook een kerk die, net zoals de woningen, in een grot is gevestigd.

De foto boven laat de ingang zien, de foto's onder de binnenkant van de kerk.

 

 

Nog een keer de beelden van de Guanchen man en vrouw, deze staan voor de ingang van de kerk.

 

 

De berg waar de kerk in is gemaakt.

In het begin maakte de mensen gebruik van

natuurlijk gevormde grotten.

Later zijn ze zelf woningen gaan uithouwen in de

bergen.

En de natuurlijk grotten die ze gebruikte werden

aangepast, door bijvoorbeeld de plafonds en

muren glad af te werken.

Dit hebben ze ook bij de ingang van de kerk gedaan

zoals te zien is onder aan de foto.

 

De weg naar het dorp met de bergen er naast.

De foto is genomen recht tegen de zon wat een

heel donker resultaat geeft.

Zoals ook te zien is op de foto zijn de wegen op

Gran Canaria smal en bochtig.

Op veel plekken kunnen auto's elkaar

maar net aan passeren.

De wegen worden niet breder gemaakt omdat

de natuur naast de wegen aantast.

 

 

 

De omgeving aan de andere kant.

Recht beneden is de parkeerplaats te zien waar

ook de bussen staan.

De natuur is hier al wat groener dan in het zuiden

waar Playa del Inglés ligt.

Hoe verder naar het noorden hoe groener de

natuur wordt.

 

Maar groen of niet groen, cactussen groeien

er overal op het eiland.

 

 

Een aantal van de grotwoningen heeft ook een tuintje, daar heb ik deze foto's gemaakt van de blauwe bloempjes.

 

 

Langs de bergwand loopt een pad omhoog

dat langs de bergwoningen loopt.

Op deze foto is rechts een stukje van het pad

te zien.

Verder is weer de parkeerplaats te zien en

de bergen aan de andere kant van de weg.

 

Langs het pad stond ook dit beeld.

 

 

 

Bij een aantal woningen groeien ook

planten met bloemen.

Zoals te zien is op foto.

 

Nog een keer de ingang van de kerk.

Hier is ook te zien dat de wanden bij de ingang

glad gemaakt zijn.

 

 

 

De ronde stenen op de foto zijn stenen die

de Guanchen gebruikte om graan te malen.

 

In het dorpje zit ook een barretje, ook deze is helemaal uitgehakt uit de rotsen.

Zelf de ruimte waar de flessen staan zijn uit de muren gehakt, net zoals de bar helemaal van steen is.

 

Nog een keer de beelden van de Guanchen man en vrouw voor de kerk.

 

Vlak bij het dorpje ligt ook een museum over de kloof en het leven van de Guanchen.

De ruimte van het museum zit in een aantal grotten en ruimtes die ze in de berg hebben gemaakt.

In het museum hebben ze een maquette van

Gran Canaria.

Hier is ook goed op te zien dat het midden van het

eiland het hoogst is, dat is ook de plek waar vroeger

de grootste vulkanen gezeten hebben.

Het puntje aan de onderkant is de plek waar de

duinen van Maspalomas liggen.

En het in het gele om lijnde gedeelte ligt de

Barranco de Guayadeque.

 

 

 

Deze maquette laat weer de Barranco

de Guayadeque.

Alleen nu niet van boven, maar een zicht

in de kloof.

Het blauwe onder in de foto is de zee en de

hoge kant ligt bijna op het midden van het eland.

Op Gran Canaria zijn veel van deze kloven die

van bijna het midden naar de zee lopen.

De witte plekken op de maquette zijn de plaatsen

die bij het begin van de kloof liggen.

Zoals Agüimes en Ingenio.

 

Een voorbeeld van een grotwoning zoals deze

gebruikt werd door de Guanchen.

 

 

In het museum liggen ook een aantal voorwerpen die men in de buurt heeft gevonden tijdens opgravingen.

 

 

Nog een voorbeeld van de grotwoningen gebruikt

door de Guanchen.

Hier is ook te zien dat ze meerdere woningen

boven elkaar hadden die door trappen met

elkaar verbonden waren.

 

De Guanchen gebruikte de grotten ook om de doden

te begraven die daarvoor gemummificeerd werden.

Aan de linkerkant onder de lamp is te zien

hoe ze neer werden gelegd.

 

 

 

In het museum hebben ze zo een mummie

liggen.

De doden werden in dierenhuiden gewikkeld

en dan begraven in de grotten.

Waarschijnlijk werden alleen de belangrijke mensen

op deze manier begraven.

In de 19de eeuw zijn veel van de grotten

waar de mummies lagen ontdekt en leeg geroofd.

 

Daarna gingen we terug naar de bus om naar

de volgende stop te gaan.

Op de foto is rechts ook de weg te zien die door

de kloof loopt en de bergen naast de weg.

 

 

Tweede stop - Caldera de Bandama & Pico de Bandama

De tweede stop was op de Pico de Bandama, een berg van 570 meter met een mooi uitzicht over een deel van het eiland.

 

 

Direct ten zuiden van de Pico de Bandama

ligt de Caldera de Bandama.

De Caldera de Bandama is een vulkaankrater

die 1000 meter in doorsnede is en 200 meter diep.

Daar mee is het de grootste krater van

het eiland.

Omdat Gran Canaria een vulkanisch eiland is

zijn er meer van deze kraters, maar dit

is de grootste.

 

Aan de westkant van de krater bouwde Engelse

eilandbewoners een golfbaan in 1891.

Het is de oudste golfbaan van Spanje.

De golfbaan ligt aan de rechterkant op foto,

het is het licht groene gedeelte.

 

 

 

Aan de oostkant van de krater loopt het

langzaam af richting zee.

De heuvels tussen de zee en de krater zijn

ontstaan door uitbarstingen van de vulkaan en

erosie.

 

Een krater zoals deze ontstaat als een magmakamer

word leeg geblazen tijdens een vulkaan uitbarsting.

Het dak van de kamer heeft dan geen ondersteuning

meer en stort in de magmakamer.

En zo ontstaan deze kraters met vaak steile kanten.

Eigenlijk kijk je nu dus in het binnenste

van de vulkaan, de magmakamer.

 

 

 

Nog een keer de golfbaan.

Er achter liggen de bergen die in het

centrum van het eiland liggen.

Die bergen zijn ook weer ontstaan door vulkaan

uitbarstingen en vulkanen die lang

geleden uit zee verrezen.

 

De Canarische Eilanden zijn genoemd

naar een grote honden soort die veel voorkomt

op de eilanden.

Can betekent in het Latijn hond, en omdat er veel

honden op de eilanden waren noemde de

Romeinen de eilanden de Canarische Eilanden.

De hond op de foto is een hond waar

de eilanden naar vernoemd zijn.

 

 

 

Ten noorden van de Pico de Bandama ligt

Las Palmas de Gran Canaria.

Las Palmas ligt in het noord oosten van het

eiland, het is meestal bewolkt in dat

deel van het eiland.

De wolken hangen op ongeveer 1500 tot 1700

meter hoogte, daardoor komen

ze niet over de bergen in het midden van

het eiland.

Daardoor is het in het noordoosten vaak bewolkt

terwijl in het zuiden de zon schijnt.

 

Nog drie foto's van de omgeving, genomen van af de top van de Pico de Bandama.

 

Een boom gefotografeerd tegen het

zonlicht in.

 

 

 

Nog een keer de rand van de krater,

met er achter de golfbaan.

 

De hond heeft inmiddels gezelschap gekregen

van een andere hond.

Samen liggen ze te slapen in de zon.

 

 

 

Tot slot nog een keer de omgeving.

 

Derde stop - Jardín Botánico Canario Viera y Clavijo

Deze plaquette hangt naast de lage ingang.

De botanische tuin is aangelegd in 1952 door de

zweed Eric Sventenius.

Hij was ook tot zijn dood in 1973 de directeur

van de tuin.

In de terrassen en in hun natuurlijke omgeving

groeien hier alle planten van de Canarische

Eilanden.

Buiten de planten van de Canarische Eilanden

groeien hier verder planten uit alle hoeken van

de wereld.

 

 

Achter de lage ingang ligt het "Matías Vega" plaza, waar een aantal palmbomen staan.

 

 

 

De tuin ligt in een heuvelachtig gebied

en is tegen een heuvel gebouwd.

Ze hebben ook de in de tuin aanwezige rotsen

gebruikt om planten op en tegen te planten.

De zwarte kleur komt omdat de stenen

vulkanisch materiaal zijn.

 

De tuin is mooi aangelegd en wordt goed

onderhouden.

De paden zijn redelijk vlak en goed begaanbaar.

Er staan veel verschillende soorten planten

en alle planten zijn ook gesorteerd op de gebieden

waar ze vandaan komen.

 

 

 

In dit deel van de tuin staan alleen planten en

bomen van de Canarische Eilanden.

De planten op de foto lijken op cactussen,

maar het zijn planten die tot de soort van

wolfmelk horen.

In totaal zijn er meer als 2300 soorten, waaronder

de soorten die cactussen lijken.

 
Een close up van een paar soorten wolfsmelk.
 
En een boompje.
 

Nog een keer de rots met de planten.

 

 

 

Deze plant lijkt dood, maar deze leeft nog.

Als het buiten het regenseizoen is verliest de

plant zijn groene kleur en lijkt hij dood.

Als het weer gaat regenen en het niet meer

zo heet is als in de zomer dan komt de

groene kleur weer terug.

In de tuin stonden meer planten die op

die manier de zomer door komen.

 

Op sommige rotsen groeien ook kleine vetplanten.

In het wild zie je ze ook tegen rotsen groeien,

deze soorten gebruiken de spleten in de

rotsen om houwvast te vinden.

 

 

 

Op deze foto is goed te zien dat sommige

planten in de zomer groener zijn als andere.

De boom tegen de rechterkant is heel groen

met gele bloemen.

Terwijl de plant in het midden meer grijs is.

 

Verschillende planten en bomen bij elkaar

geeft een mooi gezicht.

Alle planten op de foto komen voor op een of

meerdere eilanden van de Canarische Eilanden.

 

 

 

Deze planten lijken op cactussen, maar ze

behoren tot de soort van de wolfsmelkfamilie.

En dan het geslacht van de cactusachtigen.

Het sap uit de planten is vaak giftig en gevaarlijk

voor de huid en de ogen.

Toch worden veel van de planten uit de

wolfsmelkfamilie gehouden in huis.

Een van de bekendste die in huis gehouden word

is de kerstster.

 

Er is wel een duidelijk verschil tussen echte

cactussen en de wolfsmelk soorten die er op lijken.

Echte cactussen hebben lange naalden,

of kleine venijnige naalden in groepjes bij elkaar.

De wolfsmelk soorten hebben geen naalden, of

kleine naalden die niet echt scherp zijn.

Dat omdat het vocht van wolfsmelk giftig is, en

vogels en dieren er dus niet aan komen.

Dit in tegenstelling tot gewone cactussen, die

de naalden nodig hebben als verdediging,

omdat zij wel water bevatten

 

 

 

Er is ook een vijver met waterplanten van

de Canarische eilanden.

De eilanden zijn op zich wel droog, maar een

aantal eilanden heeft ook vochtige gebieden.

Zoals bijvoorbeeld de noordoost hoek op

Gran Canaria.

Of het eiland La Gomera wat vruchtbare

valleien heeft, en het eiland La Palma

wat de meeste begroeiing heeft van alle eilanden.

 

In de Jardín Botánico Canario Viera y Clavijo is

er ook een gedeelte waar verschillende soorten

cactussen groeien.

Ze staan in een apart deel omdat cactussen niet

van nature voorkomen op de Canarische Eilanden.

 

 

 

Rondom het deel waar de cactussen staan,

staan ook een aantal bomen.

 

Nog een een foto van verschillende bomen die

naast de cactustuin staan.

 

 

In de tuin staan verschillende soorten cactussen, zoals te zien is op de foto's hier boven.

 

 

Dit is een soort cactus met kleine bolletjes waar

weer lange scherpe naalden aan zitten.

 

Naast de kleine cactus soorten staan er ook grotere en zoals op de foto's hierboven lange cactussen.

Op de rechterfoto is naast de cactussen ook een persoon te zien, daar kun je goed de lengte van de cactus zien.

Kun je de persoon niet vinden, klik dan hier.

 

Veel van de cactussen in de tuin zie je ook in

het wild op Gran Canaria.

Vroeger kwamen cactussen niet voor op het eiland.

Maar toen de schepen die uit midden Amerika

kwamen stopte op Gran Canaria om water en

voedsel in te slaan,

namen die zaden mee uit die regio.

En zo zijn de cactussen op Gran Canaria en

de andere Canarische Eilanden gekomen.

 

 

 

Een paar bolcactussen.

Veel cactussen bevatten water, en om zich

te beschermen tegen dieren die op het

water uit zijn hebben ze lange en scherpe

naalden.

De grotere cactussoorten kunnen meer dan

50 liter water bevatten.

 

Tussen de cactussen stond ook deze plant.

Ik weet niet welke soort het is, maar

hij ziet er wel mooi uit.

 

 

 

Na het gedeelte waar de cactussen staan

zijn we via een ander deel van de tuin weer

terug gelopen naar de in en uitgang.

De tuin is mooi met veel verschillende

soorten planten en bomen.

 

Zoals deze struik waar veel blauw gekleurde

bloemen in groeien.

 

 

 

Deze planten lijken op cactussen, maar

het is een wolfsmelksoort die verder naar

boven ook al een paar foto's te zien zijn.

 

Deze foto laat zien hoe mooi de tuin is aangelegd.

De tuin is best groot, het rondje wat wij gelopen

hebben was maar door een klein deel van de tuin.

Omdat alle soorten van de Canarische Eilanden hier

staan, samen met andere soorten, maken

onderzoekers en studenten ook gebruik

van de mogelijkheden van de tuin.

 

 

 

Bij veel soorten staan bordjes met

de namen van de planten.

Het enige nadeel is dat op de bordjes de

wetenschappelijke namen staan.

Daardoor is het niet makkelijk om te zien

welke soorten het zijn.

 

Vlak bij de uitgang stonden deze bomen met

in het midden iets van een kunstwerkje.

Geen idee wat voor een soort het is.

Ze zien er vreemd, maar wel mooi uit.

 

 

Omdat het een lange dag was heb ik de foto's verdeeld over twee pagina's.

Dit is het einde van de eerste pagina, de rondreis gaat verder door hier te klikken.

 
Terug naar
Vakantie en overige

Vorige fotosessie

Palmitos Park (Deel 3)