Home     Foto's per   Weekend    Raceklasse        Contact    Links    Vakantie & Overige

 

Bezoek aan het Motor-Sport-Museum van de Hockenheimring

 

Hier boven de Formula BMW wagen waarmee Nico Rosberg in 2002 het duitse ADAC Formel BMW Kampioenschap won.

In dat jaar won hij 9 races en haalde nog eens 2 tweede en 2 derde plaatsen, hij werd met afstand kampioen.

De Formula BMW was een eenheidsklasse (gelijke auto, gelijke motoren en gelijke banden) die in verschillende landen

gebruik werd. De Auto werd aangedreven door een 1171cc grote BMW Motorfiets motor.

Die leverde ongeveer 71 pk en het lege gewicht van de auto is ongeveer 455kg zonder coureur.

 

Hierboven en hieronder nog een auto waar Nico Rosberg in gereden heeft.

Het is de Dallara F303 die gebruikt werd in 2004 in de Formula 3 Euroseries, na het jaar waarin hij kampioen werd

in de Formule BMW stapte Nico Rosberg over naar het team van zijn vader in de Euroseries.

De auto werd aangedreven door een motor van Opel-Spies, Nico Rosberg won dat jaar 3 wedstrijden en haalde

2 pole positions en reed 2 maal de snelste ronde, hij werd vierde in de eindstand.

Nico Rosberg ging na dat jaar verder in de GP 2 om daarna bij Williams in de Formule 1 te komen.

 

Boven, links en onder de ATS D7 een Formule 1 auto

uit 1984, dit was ook de laatste F1 auto van ATS.

De auto werd aangedreven door een 4 cilinder

BMW motor van 1499cc met een Turbo.

De motor leverde ongeveer 800pk, maar de auto

leverde niet de prestaties die er van verwacht werden.

De auto was niet betrouwbaar, net zoals de D6 een

jaar ervoor.

Manfred Winkelhock reed 14 races in de eerste auto,

twee 8ste plaatsen waren zijn beste resultaten, de

andere races viel hij uit of startte niet.

Gerhard Berger reed 4 races in de tweede auto,

hij werd een maal 6de maar kreeg geen punten omdat

de tweede auto niet het hele seizoen bereden werd.

 

Hier boven en rechts nog een Formule 3 auto.

Deze is gemaakt door Reynard en komt

uit 1990.

De type aanduiding is Reynard 903, de motor

die in deze auto zit is van Opel-Spies.

De auto werd ingezet door het WTS Formule 3 team

in het Duitse Formel 3 kampioenschap in 1990.

Het WTS team was eigendom van Willi Weber.

De auto werd bestuurd door ene Michael Schumacher.

Hij won dat jaar ook de titel.

Volgens mij heeft hij later nog wat meer dingetjes gewonen......

.....even denken.....     .......volgens mij was het iets in de Formule 1.

Iets van 7 wereldtitels, meer dan 90 overwinningen, meer dan

150 podiums, meer dan 65 pole positions en meer dan 75

snelste rondes.

Of zo iets, maar ik kan het ook mis hebben.

 

De Zakspeed 891, de laatste formule 1 auto van het Duitse Zakspeed Team uit 1989.

De auto werd aangedreven door een Yamaha motor, het was de eerst Formule 1 motor van Yamaha en leverde niet genoeg vermogen.

De auto's werden bestuurd door Bernd Schneider en Aguri Suzuki, meer veel succes hadden ze niet.

Bernd Scheider wist voor twee races door de pre kwalificatie te komen en te kwalificeren voor die races.

Maar hij viel in die twee races uit, het was de eerste race in Brazilië en de een na laatste in Japan.

Verder lukte het geen van de twee rijders om door de pre kwalificatie te komen tijdens de andere races.

 

De Benetton B189, een Formule 1 auto van het Benetton Team uit 1989.

De auto werd aangedreven door een Ford motor, en debuteerde tijdens de GP van Frankrijk,

de 7de race uit het 1989 Formule 1 seizoen. En vanaf de 9de race van het seizoen, de GP van Duitsland, werd een

tweede auto van dit type ingezet bestuurd door Emanuele Pirro, die als beste uitslag een 5de plaats had.

Tijdens de eerste 2 races van het 1990 seizoen werd de auto ook gebruikt, toen werd de tweede auto bestuurd door

Nelson Piquet die 4de en 6de er mee werd.

Deze auto op de foto's werd bestuurd door Alessandro Nannini, met deze auto won hij de GP van Japan van 1989.

Zijn enige overwinning, hij finishte wel als tweede achter Ayrton Senna, maar die werd gediskwalificeerd vanwege

het afsteken van een chicane na een aanrijding met Alain Prost.

De race na Japan, dat was de race in Australië, werd Nannini tweede.

Eerder in het seizoen werd Nannini eenmaal 3de, 4de en 5de en hij viel 5 maal uit.

Tijdens de eerste twee races van 1990 werd Nannini 11de en 10de.

 

Boven en onder de Williams FW12C, de auto die het Williams team gebruikt in het grootste deel van het F1 seizoen in 1989.

De Williams FW12C was de opvolger van de FW12 die in 1988 zonder veel succes gebruikt werd,

deze werd aangedreven door een zwakke Judd motor.

De Williams FW12C werd aangedreven door een Renault motor, met deze motor ging het veel beter.

De auto op de foto werd bestuurd door Ricardo Patresse, hij scoorde drie tweede plaatsen, een derde plaats,

twee vierde plaatsen, een vijfde plaats en twee 15de plaatsen. Hij viel vier maal uit.

Thiery Boutsen die de andere auto bestuurde won met eenzelfde type auto zijn eerste wedstrijd tijdens de GP van Canada in 1989.

Deze auto was het begin van een zeer succesvolle samenwerking met Renault waarin meerdere WK titels gewonnen werden.

 

Boven en onder de Footwork FA12, de formule 1 auto die het Footwork team gebruikte in 1991.

Dit was de eerste auto onder de naam Footwork, het team reed doorvoor onder de naam Arrows.

In het begin van het seizoen werd de auto aangedreven door een Porsche motor.

Omdat de motor te zwaar was werd er tijdens de franse GP overgestapt op een Ford motor.

De auto werd hiervoor ook aangepast en werd FA12C genoemd, de auto op de foto's is een FA12 die dus de Porsche motor heeft.

 

De McLaren MP4/13, de auto waar Mika Häkkinen in 1998 zijn eerste WK titel haalde.

Mika Häkkinen won dat jaar acht gp's, haalde twee tweede plaatsen, een derde plaats, een vierde en een zesde plaats.

Het was aan het eind van het seizoen genoeg voor de titel, hoewel Ferrari aan het eind best dichtbij kwam.

Omdat David Coulthard met de andere auto ook veel punten scoorde won McLaren in 1998 ook constructeurs titel.

 

Boven en onder een auto uit de Deutsche Tourenwagen Meisterschaft de DTM.

De auto komt uit 1995 en is de Mercedes-Benz C180 DTM en werd bestuurd door Elen Lohr.

De auto werd gerund door het Zakspeed Team, Ellen Lohr haalde in 1995 18 punten.

Alleen de wedstrijden in Duitsland telde voor de DTM titel.

De races in het buitenland telde voor het International Touring Car Series, het ITC.

Ellen Lohr haalde in dat kampioenschap 13 punten.

 

Boven en onder de BMW M3 GTR E36, deze auto werd gebouwd door BMW voor de ADAC GT Series.

Deze cup werd in gestart in 1995 als tegenhanger van de DTM.

De auto werd bestuurd door Johnny Cecotto, een coureur met succes in zowel de motorsport- als de autosport klasses.

De Adac GT Series liep tot en met 1997 waarna het stopte, een hoop teams stapte over naar het VLN kampioenschap.

 

Boven en onder de Recaro Formel 3, een Formule 3 auto uit 2001.

De auto is gemaakt door Recaro en wordt aangedreven door een Opel Spiess motor.

 

Boven de Maurer Formule 2 auto van Maurer Motorsport uit 1981.

Deze auto werd aan het eind van het seizoen bestuurd Manfred Winkelhock tijdens de races in Spa en Donington.

Winkelhock werd vijfde in Spa en derde in Donington, het jaar er na in 1982 reed hij in de F1.

 

De Nissan Primera P10 een auto die door Team Rosberg ingezet werd in het STW kampioenschap in 1997.

Deze auto werd bestuurd door Roland Asch, hij werd achste in de eindstand.

 

De Opel Calibra waar mee J.J. Letho voor Team Rosberg reed in het ITC kampioenschap in 1996.

J.J. Letho scoorde 148 punten wat goed was voor een vijfde plaats in het kampioenschap.

Ook haalde hij vijf podium plaatsen in het seizoen, maar hij won geen wedstrijd.

Het ITC kampioenschap was de opvolger van de DTM.

In 1995 telde de wedstrijden in Duitsland voor de DTM,

de wedstrijden buiten Duitsland telde voor het ITC.

In 1996 telde alle wedstrijden voor het ITC en

bestond de DTM niet meer.

Er werd gereden tijdens 13 race weekends met

tijdens elk weekend twee races, dus 26 races

in totaal.

Door dat er races over de hele wereld gereden

werd liepen de kosten samen met de kosten

voor de ontwikkeling van de auto's snel op.

Aan het eind van het jaar stopte Opel met de ITC

waarna het hele kampioenschap stopte.

De andere auto van Team Rosberg werd in 1996 bestuurd door Hans-Joachim Stuck, hij reed met nummer 44.

Hans-Joachim Stuck scoorde dat jaar 112 punten, goed voor een negende plaats in de eindrangschikking.

Hans-Joachim Stuck won wel allebei de races door de straten van Helsinki, maar haalde verder geen podiumplaatsen

 

Drie auto's van Team Rosberg, links en in het midden de ITC Opel Calibra's uit 1996.

En rechts de Nissan Primera uit het STW uit 1997.

 
Terug naar
Vakantie & Overige
Hockenheim Historic 2011
Vorige sessie
Boss GP - Race 2